Mijn herstelproces


Op 7 Maart viel ik uit met burn-out, gevolgd door een zware depressie. Jarenlang vocht ik voor het te voldoen aan alle opgelegde eisen in onze westerse maatschappij. Hetgeen voor anderen automatisch liep, was voor mij een heus gevecht. Mijn masker viel af! 

Ik ging van een enthousiaste vrouw, naar een hulpeloos wezen met suïcidale gedachten, of enig toekomstperspectief. Ik kwam terecht in een psycho-sociaal centrum waar ik mezelf opnieuw leerde ontdekken. De échte lieze.
 
Ik kreeg de diagnose ADHD waartegen ik me onbewust levenslang had verzet. Ik moest kost wat kost meedraaien in de samenleving. Ik liep mezelf voorbij, met vervreemding tot gevolg. 

Ik gunde mezelf tijd om te herstellen, de tijd om te bedenken wat ik nu écht wou met mijn leven. In mijn kinderen vond ik mezelf terug, en ontdekte dat ik in de pure basis helemaal niet perfectionistisch was. Dat ik mijn leven lang aan het strijden was voor iets dat enkel ikzelf verwachtte. 

Van kleinsaf droomde ik ervan om kapster te worden, schoonheid en verzorging waren mijn passie, mijn waarden! Mijn kwaliteiten waren mijn grote inleving en enthousiasme. Het was ook mijn grote valkuil om de weinige grenzen die ik nog aangaf. Ik leerde mijn lichaam weer bewuster aan te voelen, trouw te blijven aan mijn waarden. 

Ik kan niet gewoon verder als tevoren, doen alsof er nooit iets gebeurd is, ik ben niet meer diezelfde persoon. Ik ben een betere versie van mezelf, waarbij ik niet langer de behoefte heb te voldoen voor iedereen, omdat het een onrealistisch gegeven is. Mijn hoogsensitiviteit heeft een grote nood aan verbinding, de rede waarom ik mezelf zo hard openstellen voor andere, en de behoefte voel om mijn verhaal openlijk te delen. 

Door de voortdurende aanpassingen die de maatschappij van ons verwacht, vallen iedere dag mensen uit. Allen zwemmen we mee in de stroming, uit angst er niet meer bij te horen. We moeten zoveel, maar willen we dat ook? 

Ik ben dankbaar om mijn burn-out, omdat het mijn ogen opende voor hetgeen écht van belang is in mijn leven. De harde levensles die ik meekreeg, waarvan andere ze pas te zien krijgen op hun sterfbed. 

Ik bedank nog graag iedereen voor alle steun de afgelopen 15 maanden, de lieve woorden verwarmde mijn hart. 

Ik kijk weer met sprankelende ogen naar de 
toekomst, en met kriebelende handen om te starten in mijn kapsalon, mijn passie. 


Reactie schrijven

Commentaren: 6
  • #1

    Marleen v. (zaterdag, 16 maart 2019 17:56)

    Adembenemend. Je bent een sterke vrouw Lieze!

  • #2

    Julie (zaterdag, 16 maart 2019 23:33)

    Lieve Lieze,

    Hoezeer ik je voordien apprecieerde , apprecier ik je nu zelfs meer. Je bent een inspiratie voor velen. Je ziet mij zeker terug. Ik kijk al uit naar mijn eerste afspraak bij jou. Liefs Julie

  • #3

    Ellen (zondag, 17 maart 2019 08:53)

    Geweldig mooie, fantastisch sterke vrouw met het hart op de juiste plaats! Veel succes met de heropening!!!!

  • #4

    Sien (zondag, 17 maart 2019 10:23)

    WAUW. Veel succes Lieze. Je kimt er wel!!

  • #5

    Lauren (maandag, 18 maart 2019 08:16)

    Een sterke vrouw met sterke woorden. Houd je grenzen aan!
    Tot snel. X

  • #6

    Cèline (maandag, 18 maart 2019 22:15)

    Proficiat Lieze. Ik wens je veel rust bij de start. Neem je tijd.